Algemene eienskappe van die olyfboom


Die olyfboom (of olyfboom) is 'n vrugteplant van die olie-familie. Dit is tipies van die Middellandse See-gebiede en word al meer as 3000 jaar verbou. Dit verkies 'n warm-gematigde klimaat. Die olyfboom het 'n gemiddelde hoogte (gewoonlik tussen 3,5 en 5 meter, maar val meestal tussen 'n hoogte van 4 en 10 meter), gladde takke is liggrys, blare altyd groen (groen in die boonste deel, witterig onder) en klein wit blomme (wat vanaf Februarie uitgekom het).
Olyfhout word gebruik vir fyn skrynwerk, omdat dit 'n hout van uitstekende gehalte is. Wat die olywe 'n baie gewaardeerde en gekweekte boom maak, is egter die feit dat dit 'n olie van hoë gehalte is, baie gesog op die mark. Hierdie produksie is moontlik deur die olywe in te pers (of te pers). Dit word ook vir direkte voedselgebruik gebruik, nadat dit ondergaan is na 'n verlaging (verlaging van die bitter beginsels van die vrugte).

Die belangrikste risiko's wat die olyfboom bedreig



Die olyfboom, hoewel redelik bestand en langlewend, ly grootliks aan klimaatsfaktore. Dit is hoofsaaklik temperatuur en sonlig. Temperatuur onder 5 ° C dit is die oorsaak van groot lyding vir die olyfboom. Onder hierdie drempel is dit moontlik dat die punte van die lote vervaag. Met 'n temperatuur onder 0, of in die geval van herhaalde ryp, kan die hout ook in die gedrang kom.
Verder is die olywe 'n heliofiele plant, dit het gedurende die jaar oorvloedige bestraling nodig. Daarom kan 'n groot risikofaktor - vir die korrekte ontwikkeling van die plant - wees om olyfbome in baie skaduryke gebiede te plant. Benewens die klimaat- en omgewingsaspekte, is daar verskeie patogene wat die olyfboom bedreig. Kom ons praat oor sampioene en bakterieë. Die hoofsaaklik gevaarlike en algemene bakterieë is die olyf-pauwoog, die karies van die hout en die wortelvrot; terwyl daar onder die sampioene die "Rogna dell'olivo" en die Xylella fastidiosa, onlangs protagonis vir die uitwissing van duisende plante in Puglia, genoem moet word.

Risiko voorkoming



Die eerste ding is sekerlik om klimaats- en omgewingsrisiko's te voorkom. Daarom is dit noodsaaklik om 'n geskikte land te vind vir die verbouing of ligging van die olyfboom. Die grond moet skoongemaak word van onkruid en struikgewasse, goed geploeg en sonder te veel klippe. As die grond blootgestel word aan die wind, wat 'n risiko vorm, soos reeds genoem, sal dit nodig wees om die plante met windbuks te beskerm, wat in ooreenstemming met die windrigtings geplaas sal word.
Daar moet ook onthou word dat die olyfboom, hoewel dit nie spesiale waterbehoeftes het nie, blootgestel is aan aansienlike risiko's (byvoorbeeld die sondeval) in droogtetoestande en tot 40% minder kan produseer. 'N Matige watertoevoer - maar konstant - hou groot voordele in: groter plantproduktiwiteit en versnelde vrugvorming. Selfs snoei, 'n praktyk wat plaasvind voordat die olyfboom gevrug word (nie elke jaar nie), kan die pinata help om gesond en weelderig te word.

Olyfsorg: Ideale toestande van die olyfboom



Die olywe is 'n plant wat ongelooflik aanpas by die omgewing waarin hy groei. Dit kan ontwikkel in gronde met 'n hoë soutgehalte, naby die see; net soos dit kan vrugbaar maak in baie kalk- en suurgronde (selfs met 'n pH naby aan 9). Nie eers die vlak gronde met ontgroeiende gesteentes verhoed die ontwikkeling en vrugbaarheid daarvan nie (dink aan die eeue-oue eksemplare van die Apuliese en Matera Murgia).
Benewens die milde temperatuur en die helderheid van die son gedurende die jaar, benodig die olywe egter 'n vars, goed gedreineerde en medium gemengde grond vir 'n ideale ontwikkeling. Die gebied wat die olywe verkies, is, soos reeds gesê, die Mediterreense gebied; dit is lande soos Italië, Griekeland en Spanje wat die produktiefste en mees voorbeeldige gebiede het, selfs al is dit nie die enigste lande met 'n groot aantal bewerkte hektare nie.


Video: LAKERS at NUGGETS. FULL GAME HIGHLIGHTS. December 3, 2019 (Junie 2021).