Tuin

Arrow Wood uitbring


Waterbehoeftes


Met die naam viburnum word verskillende struike en bome spesies gegroepeer, soortgelyk aan eienskappe, maar met 'n paar spesifieke eienaardighede. Die soort viburnum wat op die Italiaanse skiereiland die meeste voorkom, is dié van viburnum vat, 'n immergroen struik wat gekenmerk word deur 'n groot krag en aanpasbaarheid by baie situasies en klimaat. Dit is 'n aanleg wat min onderhoud benodig, en die temperatuur tot onder -10 / 15 ° C kan weerstaan. Dit is wydverspreid in die Middellandse See-omgewing, en groei ook spontaan, danksy die vermoë om selfs klimaat te weerstaan ​​met lae reënval. In werklikheid het die viburnum uit die oogpunt van die water nie oorvloedige hoeveelhede water nodig nie, ook veranderlik volgens die breedtegraad waarin dit voorkom, en water word slegs in die teenwoordigheid van droë grond, met 'n toenemende besproeiingsfrekwensie, aanbeveel. in die rigting van die pragtige seisoen.

Die verbouing



Ook vanuit die oogpunt van verbouing word viburnum bevestig as 'n plant wat gekenmerk word deur die gemaklike versorging wat nie nodig is nie. Die snoei van viburnum benodig oor die algemeen geen spesifieke prosedure nie, aangesien dit ook die werking van swaar verdunning van die blare ondersteun, met die uitsondering van die blomtydperk waarin dit nodig is om met groter omsigtigheid voort te gaan. 'N Goeie reël om te volg is om stagnasie van water te vermy deur klein lae klei of sand in die kultuurgrond te plaas om voldoende transpirasie te verseker. Die viburnum kan op 'n onduidelik manier in potte of direk in die grond gekweek word, en dit is ook baie veelsydig in sy opset, in werklikheid kan u struike, bome of heinings van verskillende soorte viburnum sien.

Hoe om te bemes



Die viburnum is 'n plant wat sy bewonderaars baie bevredigend lewer, wat sien dat hierdie struik getrou reageer op die sorg wat betaal word. Om die maksimum opbrengs moontlik van die viburnum te verkry, is dit raadsaam om 'n effens gedifferensieerde sistematiese bemesting uit te voer, met behulp van 'n verbinding wat veral ryk aan kalium en fosfor is, om 'n behoorlike en toepaslike krag vir die plant te gee in die grootste groeimoment. Gedurende die herfs- en winterperiode moet die viburnum sy struktuur stabiliseer deur die omtrek van sy stam te verhoog en die wortels te ontwikkel; om hierdie rede sal 'n kunsmis met 'n lae stikstofinhoud by die viburnum gevoeg word om 'n moontlike laatproduksie van nuwe blare te voorkom, wat die plant se verweer in die strengste periode van die jaar kan verswak.

Viburnum: Siektes en plae



Terwyl u bevestig dat viburnum 'n ietwat weerstandbiedende plant is, is daar enkele situasies wat beklemtoon moet word om 'n lang lewe en welvaart vir hierdie welige struik te verseker. Een van die grootste gevare kan direk veroorsaak word deur die optrede van die mens, in werklikheid 'n oorvloedige natmaak, sonder om 'n voldoende dreinering van die grond waarin die viburnum geplant is, te waarborg, en dit blootgestel te word aan die risiko van aanval deur Phytophtora (swam wat die kraag aanval ) of van die Phoma (swam wat nekrotiese gebiede op die blare en op die stam veroorsaak). Onder die vyande van viburnum is daar ook die gewone rooispinmyt, wat soms op die plant kan inwoon en kan vermeerder, en 'n tydige ontsmettingsaksie is nodig om te voorkom dat die probleem chronies word.