Tuin

Jaarplante


U is in die afdeling wat toegewy is aan eenjarige plante. Eenjarige plante is plante wat binne 'n jaar "gebore, groei, blom, vrugbaar is en sterf". Die periode tussen ontkieming (geboorte) en dood word die vegetatiewe seisoen genoem. Die meeste van die eenjarige plante wat tipies is vir gematigde klimate, ontkiem in die vroeë lente, blom in die somer en sterf met die koms van die eerste koue in die herfs. Ontdek die belangrikste teeltkenmerke en -tegnieke eenjarige plante deur ons tabs hieronder te raadpleeg!
As u in plaas daarvan 'n opsommingskaart wil sien met name, hoogte of Portamento, dominante kleure, blomperiode, grond en vertoon van sommige eenjarige plante gekies deur ons redaksie, raadpleeg die jaarverslag.
In hierdie afdeling vind u al die inligting om jaarplante in u tuine te kweek. Vir eenjarige plante beskou ons al die spesies wat 'n lewensiklus van een jaar het; nadat hulle gesaai is, groei hulle vinnig en bereik hulle seksuele volwassenheid; hulle blom en dra vrugte in dieselfde seisoen en sodra hul jaarlikse siklus geëindig het, sterf hulle.
As u daaraan nadink, is ons tuin vol jaarplante: die paardebloem wat in die wei, die sigorei of die mielieblom groei, so algemeen in die slootjies van die platteland, die gevreesde ambrosia, waaraan ons nou byna almal allergies is, en uiteindelik al die spesies wat in ons tuin gekweek word (of ten minste byna almal, artisjokke byvoorbeeld nie). Die versigtige tuinier bevat sekerlik 'n groot aantal jaarplante in sy blomprojekte, want hul bloeisels is van die mooiste in die hele groente koninkryk. Die nadeel is die groter verbintenis en koste verbonde aan die gebruik daarvan: 'n jaarlikse blombedding moet voortdurend van seisoen tot seisoen hernu word, en soms moet ons die spesies wat ons in die lente geplant het, vervang met dié wat 'n herfs / winter blom.
Eenjariges is ook ideaal om vase te versier. Die vinnige en weelderige groei maak dit moontlik om binne 'n paar weke ryk blomme te kry. Surfinia en plectrantus versier balkonne en lae mure met kaskades van meer as een meter lank, wat groen en kleur gee, totdat daar tot onlangs niks was nie. Die somer-eenjariges word beskou as somer-eenjariges, al die jaarlikse spesies wat in die lente-somer blom; hierdie plante word gewoonlik in die herfs verwyder om plek te maak vir die winterjaarplante. Hierdie afwisseling laat ons altyd 'n bietjie kleur in ons tuin hê.
U kan hierdie plante self, in saadbeddens of in die grond volgens hul behoeftes saai; beskermde verbouing laat die regte tyd vir uitplant kies, as die winter ver is, en daar is geen risiko vir skielike daling in temperatuur nie. Gewoonlik is 25 April die datum wat verwys word vir 'n veilige oorplanting, selfs in die gebiede van Noord-Italië.
Belangrik om die regte blootstelling te kies: begonias, bidens, verbena, petunia, delphinio en sonneblom is voorbeelde van eenjariges wat sonnige gebiede verkies; lobelia, coleo, dicentra, impatiens, nuwe Guinea is aan die ander kant sciafile plante en sal blom in die skaduryke en koel gebiede.
Die winter eenjariges blom in die herfs-winter, het nie 'n baie sterk groei nie, maar het die voordeel dat dit weerstand bied teen lae wintertemperature. Hierdie subgroep van eenjarige plante bevat nie baie monsters nie. Die altviool, die cyclamen, sommige soorte sierkool en heide en ander spesies wat ons as 'n jaarlikse winter beskou, soos die helboor, selfs al is dit in werklikheid meerjarige kruidagtige plante wat die voordeel het om in die winter weelderig te wees.
Die ontwerp van 'n blombedding wat aan die winter kleur gee, is nie 'n eenvoudige taak nie en 'n ervare tuinier maak ook gebruik van meerjarige spesies soos heidekarnea, nandina-vuurkrag, penisia en ander.
Die weivelde en die woud word verryk deur die kleure van spontane kruidagtige soorte wat ons as eenjarige plante kan klassifiseer: die paardebloem, die distel, die papawer, die sigorei, die brandnetel, die saponaria en vele ander. Sommige van hulle het bolle wat van jaar tot jaar weerstaan, maar die meeste van hulle oorleef nie die winter nie en kom in dieselfde gebiede voor weens die spontane verspreiding van die sade.
Hul gebruike in die tuin is hoofsaaklik twee:
- Om die rustieke wei te verryk, strooi die saad van hierdie plante aan die begin van die lente, wanneer die temperatuur ideaal is vir ontkieming. Om die blomme ten volle te benut, moet die grasperk altyd op 'n minimum hoogte van 30 cm gehou word om die regte ruimte vir ontwikkeling aan die stingels te laat. Hierdie tipe grasperk is geskik vir gebiede wat nie loop nie, miskien geleë op oewers en hellings, moeilik bereikbaar deur grassnyers.
- In beddens van aromatiese kruie. Baie van hierdie spesies is eetbaar en het genesende eienskappe: paardebloem en sigorei word in slaaie geëet, distel en kamille is natuurlike middels teen maagversteurings en spanning. Kweek blombeddings met wilde spesies naby die groentetuin en aromaties is 'n reservaat van nuttige kruie en bied pragtige somerblomme.
die belangrikste kenmerke van die eenjarige ouderdom is vinnige groei en groot blom. Hierdie plante sal dus oorvloedige voedingstowwe en water nodig hê, want die oorgang van saad na maksimum ontwikkeling vind in 'n baie kort tydjie plaas. Om blare, stingels en blomme te vorm, is stysel nodig wat die assimilasie van minerale soute en fotosintetiese prosesse benodig.
Bemesting met vinnige assimilasieprodukte is nodig, dit wil sê produkte wat stikstof, fosfor, kalium en ander elemente bevat in 'n vorm wat maklik deur die plante geassimileer kan word. Gewoonlik is die kunsmisstowwe wat aan hierdie eienskappe voldoen, vloeibaar. Kunsmisstowwe soos beesbloed en borage bevat 'n hoë konsentrasie stikstof met 'n redelike vinnige werking. Daar is ook preparate met aminosure en biostimulante wat voedingstekorte perfek integreer. Die algemene raad is om twee keer per maand met vloeibare kunsmis as alternatief vir water te besproei en kultuurgronde te gebruik wat verryk is met organiese stowwe wat soute stadig vrystel; op hierdie manier sal u 'n baie effektiewe gekombineerde aksie hê.
Moet nie die doserings vloeibare kunsmis oorskry om die plant nie te "verbrand" nie, of 'n oormaat soutgehalte in die sirkulerende oplossing te skep, 'n gevaar wat hoofsaaklik binne die potte voorkom.
In die somer moet u nie gedurende die warm ure van die dag besproei nie, en indien moontlik nie die skottels in die aangenaamste blootstelling gebruik nie, kan die oorverhitting van die water die wortels kook.
Raadpleeg die individuele plantinligtingblaaie om te leer oor die spesifieke water- en voedingsbehoeftes van elke spesie.