Welkom by die gedeelte wat aan druiwe, wingerdstok en die verbouing daarvan gewy word. Die druif, die vrug van die wingerdstok, is sedert antieke tye op die tafels teenwoordig. Die antieke Romeine hou eintlik daarvan om op druiwe te hou. Die tafels van die edeles en keisers was dikwels gelaai met ryk geregte vol druiwe en trosse druiwe. Hierdie vrugte produseer ook wyn, nog 'n drankie wat sedert antieke tye bekend was. Die name van antieke Rome het altyd daarvan gehou om koppies vol wyn te drink. Druiwe en wyn was eintlik die mees voor die hand liggende simbool van adel en rykdom. Druiwe word vandag nog deur miljoene mense verteer en miljoene hektaar wingerde word verbou om tafeldruiwe en wyndruiwe te produseer waar die drank met dieselfde naam verkry word. Daarom gee ons gedeelte ruim ruimte aan hierdie vrug en die verbouing van die plant. Deur middel van individuele inhoude, verdiep ons die veralgemenings van die wingerdstok, die eienskappe van die druif en die verbouingsmetodes wat lei tot die verkryging van die vrugte en wyn wat ons almal elke dag ken en verteer.Die druif is, soos net gesê, die vrug van die wingerdstok. Die plant, botanies genoem vitis vinifera of Eurasiese wingerdstok, staan ​​ook bekend as 'n algemene wingerdstok. Daar is twee variëteite van hierdie plant: vitis vinifera sativa, of gekweekte wingerdstok, en vitis vinifera sylvestris, of wilde wingerdstok. Die plant is 'n klimspesie wat inheems is aan Europa en die Midde-Ooste en word tans in baie lande ook in Noord-Amerika, Australië, Nieu-Seeland, Asië en Afrika verbou. Die wingerdstok behoort aan die Vitaceae-familie. Die plant vertoon 'n klimgewoonte en het 'n houtagtige voorraad met takke wat lote genoem word. Die wingerdblare word 'pampini' genoem, hulle is groen en lyk soos klimop. Die plant het ook bloeiwyses wat op die lote ontwikkel in 'n posisie teenoor die blare. Die vrugte van die wingerdstok, bolvormig en van verskillende kleure en geure, word 'acini' genoem en word gegroepeer in trosse op die takke. Die druiwe saam met die druiwe vorm die druif, en die wingerdstok is 'n plant wat maklik verbou kan word en maklik aanpasbaar is vir enige toestand. Vir 'n effektiewe produksieopbrengs moet dit egter in die volle son en by ligte temperature blootgestel word. Sonder hierdie voorwaardes versuim die wingerdstok in werklikheid nie. Die ideale temperatuur vir die wingerdstok moet nooit in die winter onder vyftien grade val nie. In die geval van ryp kan tot vyf grade onder die nul skadelik wees. Die wingerdstok is 'n tipiese plant van gematigde klimate en verkies daarom om lae hoogtes. Die verbouing van die plant word moeilik op hoogtes van meer as duisend meter, en die wingerdstok verkies kalkagtige grond. Vir hierdie plant moet die ideale grond pH tussen 6,5 en 7,5 wees. Dit is beter om die kleierige en sanderige gronde te vermy en die klipperige plante te verkies, waar die wingerdstok ontwikkel, wat 'n uitstekende produksie van tafeldruiwe waarborg. Die druifsoorte wat tafeldruiwe produseer, ontwikkel op klipperige grond. Die wingerdstok word in werklikheid verbou om tafeldruiwe en wyndruiwe te produseer. Die plant van die wingerdstok moet in die herfs of op die laatste teen Maart plaasvind. Planttyd vind plaas deur die klein stamme van die saailinge twee jaar te begrawe. Hierdie plante moet teen ryp beskerm word deur hulle met plastiekplate te bedek. Die groei van die plant word gereguleer met 'n soort snoei vir opleiding wat die vorm van die stomp en takke oriënteer. Hierdie tegniek om die vorm van die wingerdstok te oriënteer, word 'broei' genoem. Die algemeenste vorme van verbouing vir die wingerdstok is espalier, geplant, pergola, afdak en kordon. Die verskillende telingvorme, wat ons in die artikels van ons afdeling beter sal ondersoek, het ten doel om die beste blootstelling van die plant en die uitlugting daarvan te bevoordeel, maar ook om die vrugte te oes en te snoei. Die wingerdstok moet gereeld natgemaak word en oorvloedig in geval van veral warm en droë periodes. In plaas daarvan moet die kunsmis toegedien word tydens die vegetatiewe ontwakingsfase en na die oes van die vrugte. Die ideale kunsmis vir die wingerdstok is organomineraal, wat bestaan ​​uit 'n chemiese deel en 'n organiese deel. Hierdie kunsmis moet aan die voet van die plant begrawe word, waarna 'n ligte gieter gedoen word. Die saai van peulgewasse, groenmis genoem, blyk baie nuttig te wees vir die wingerdstok omdat dit die grond bemes. Die oes van die druiwe vind plaas wanneer die bessies heeltemal ryp is. Gewoonlik vind hierdie operasie tussen einde Junie en Augustus plaas. Die druiwe word geoes deur die tros van die stam of ongeveer twintig sentimeter van die tak af te sny. Die oes van wyndruiwe word ook 'druiwe-oes' genoem. In sommige plattelandse gemeenskappe, veral in die verlede, het die oes amper soos 'n ritueel geleef, 'n soort seisoenale renaissance waaraan die hele land of omgewing deelgeneem het. Die druiwe is fyngemaak of fyngemaak met die voete binne spesifieke vate. Vandag is hierdie operasie heeltemal gemeganiseerd en vind dit plaas met gevorderde tegnologiese prosedures en metodes. Die vou van die druiwe word in werklikheid aan baie kragtige masjiene toevertrou. Om gereeld te groei en vrugte te produseer, moet die wingerdstok ook gesnoei word. 'N Baie belangrike operasie in hierdie sin is die bolaag, dit is die handmatige verwydering van die apikale knoppe. Hierdie operasie laat 'n groter toestroming van suikers in die bessies toe. Die bolaag word einde Junie of teen Augustus gedoen, en die wingerdstok word gereeld deur plae en siektes aangeval. Takke, stamme en blare kan ook beïnvloed word deur swamsiektes wat veroorsaak word deur oormatige water, humiditeit of te intense en gereelde reëns. Swamsiektes wat deur oortollige water veroorsaak word, is donsskimmel en botrytis. Die wingerdstok word ook beïnvloed deur ander swamsiektes, insluitend oidium, ekskoriose, eutypeose en aas. Gewasse en produktiewe skade kan ook veroorsaak word deur insekplae, insluitende motte, filloxera, rooispinmyt en geel spinnermyt. Europese wingerde blyk meer vatbaar te wees vir aanvalle deur plae en siektes, terwyl Amerikaanse variëteite meer bestand is teen die werking van patogene. Om hierdie rede word ons plaaslike wingerdstok geënt met Amerikaanse variëteite wat aanpas by vrugbare en kalkagtige grond. Amerikaanse druiwe word byna altyd as onderstamme gebruik. Die ent is dus die belangrikste metode vir die voortplanting van wingerdstokke. Ons gaan dieper ondersoek na plae en siektes van die wingerdstok, in ons gedeelte, waar u spesifieke artikels sal vind oor die individuele teëspoed wat die wingerdstok en die druiwe kan beïnvloed. Die wingerdstok, maar ook die vrugte daarvan, kom in verskillende variëteite voor. . Die belangrikste druifsoorte is verdeel in tafel- en wyndruiwe. Binne hierdie twee hoofvariëteite word die bekendste onderskei. Van die belangrikste variëteite van tafeldruiwe onthou ons Italië, die Red Globe, die Pizzutello Bianco, die Regina en die Baresana. Van die bekendste variëteite van wyndruiwe noem ons Barbera, Lambrusco, Dolcetto, Cabernet-sauvignon, Marzemino, Merlot, Nebbiolo, Pinot en Sangiovese vir rooi druiwe; Albana, Prosecco, Pinot, Moscato, Tocai, Riesling, Trebbiano en Vernaccia vir die wit mense. Die druiwe, of die vrug van die wingerdstok, het bessies van verskillende vorms en groottes, maar ook met 'n ander geur. Hierdie eienskappe verander afhangende van die druifsoort en die soort grond waarop die wingerdstok gekweek word. Om byvoorbeeld tafeldruiwe te verkry, moet die wingerdstok op klipperige grond verbou word. Die belangrikste kleure van druiwe is rooi en wit, ook algemeen bekend as "swart" of "geel". Die kleure verwys hoofsaaklik na die skil. Rooi of swart druiwe het 'n vel wat wissel van pienk tot pruim en byna swart, terwyl die geel of wit druif 'n liggeel of liggroen vel het. Die vorm van die druif is sferies, soms effens ovaal of puntig. Sommige variëteite kan ook die vorm hê van 'n afgeplatte bol, van 'n ellips, langwerpig, silindervormig en selfs geboë. Die afmetings van die druiwe wissel altyd na gelang van die verskeidenheid. Daar is trosse met baie klein bessies en trosse sure van aansienlike grootte. Die grootte van die druif is die grootte van die druif en is ook die indeks van die kwaliteit daarvan. Vir produksiedoeleindes word die bessies hoofsaaklik bemark wat weinig meer is as 'n haselneut. Die standaardgrootte van die ryp bessie is ongeveer tien millimeter in deursnee. Tydens verwerking word die druiwe wat te klein, droog of deur voëls beskadig is, weggegooi. Druiwe is eintlik 'n bessie wat, indien dit nie versamel word nie, geneig is om uit te droog. Met verloop van tyd verloor die druiwe wat aan die wingerdstok agterbly al die vloeistowwe en suikers en word dit heeltemal droog. Die druif het talle voedings- en fitoterapeutiese eienskappe. Die druif is in werklikheid ryk aan minerale soute, organiese sure en vitamiene A, B en C. Druiwe is ook ryk aan polifenole en tanniene. Dit bevat ook 'n groot hoeveelheid suikers wat nie aanbeveel word vir gebruik deur diabete en vetsugtige persone nie. Die bessies word vars geëet, in vrugteslaai of in die vorm van sap. Die vloeistof van die druiwe, die moet, van gaar, maak dit moontlik om baie lekkers te maak. Die bekendste is mosterd. Van die druiwesaad, 'vinaccioli', word 'n olie ryk aan vetsure verkry, wat, wanneer dit rou gebruik word, voordelige gevolge vir ons gesondheid het. Druiwe word ook aangedui in gevalle van bloedarmoede, artritis, jig, velsiektes en 'n gevoel van moegheid. Resveratrol, vervat in die vel van rooi druiwe, en polifenole het ook kanker en antioksidant eienskappe. Danksy die inhoud van tannien en fenole word druiwesap ook aangedui om die herpes van die lippe te bekamp. Die bessies, wat ook in die vorm van puré voorberei is en op die nek en gesig toegedien word, het 'n geweldige en opwindende werking. Druiwe is ook baie effektief in die bestryding van hardlywigheid. In die geval van gastritis, kolitis en ander spysverteringsstoornisse, is dit raadsaam om dit sonder sade en sonder skil te verteer. Van druiwe wat in die son of met warm lug gedroog is, kry ons rosyne of rosyne, wat gebruik word vir die voorbereiding van baie soet en sout resepte.